Η θρησκεία στο µουσείο: Μία µετανεωτερική προσέγγιση ανάπτυξης µαθησιακής εµπειρίας µε παιδαγωγική αξιοποίηση εικονικών µουσείων

Ξανθή Αλµπανάκη

Περίληψη


Χαρακτηριστικό των πολυµέσων είναι η δυνατότητα µετατροπής τους και αυτή ακριβώς η δυνατότητα είναι που τα καθιστά σηµαντικά για τη διδασκαλία, εφόσον µπορεί να υπάρξει παρέµβαση, τροποποίηση και άρα αλληλεπίδραση µεταξύ υπολογιστή και εκπαιδευόµενου. Ταυτόχρονα, η εικονική πραγµατικότητα αποτελεί ένα µέσο πληροφόρησης για την έννοια του χώρου και δίνει τη δυνατότητα αναπαράστασης καταστάσεων που θα ήταν αδύνατο να υλοποιηθούν στην πραγµατικότητα. Παρέχει επιπλέον τη δυνατότητα για µία ενεργητική συµµετοχή των χρηστών-θεατών. Στην παρούσα εργασία αντικείµενο µελέτης είναι η δηµιουργία εικονικών µουσείων µε θρησκευτικά έργα τέχνης από µαθητές. Η σχεδίαση της πρακτικής βασίστηκε στην αξιοποίηση της «on line» ελληνικής εφαρµογής

«artsteps», η οποία δίνει τη δυνατότητα δηµιουργίας τρισδιάστατων (3d) µουσείων και δυνατότητα περιήγησης σε αυτά. Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής διεξήχθη ποσοτική έρευνα πεδίου, ώστε να αξιολογηθεί το εικονικό περιβάλλον και οι επιδράσεις του στην πράξη.


Λέξεις κλειδιά


εικονικό µουσείο, θρησκεία, τέχνη, αξιοποίηση

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Αναφορές


Αβούρης Ν. (2001), Εισαγωγή στην Επικοινωνία Ανθρώπου-Υπολογιστή. Αθήνα: ∆ίαυλος.

Αλµπανάκη, Ξ. (2013). Σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις του µαθήµατος των Θρησκευτικών στη δευτεροβάθµια εκπαίδευση µε δηµιουργική αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών. Θεσσαλονίκη: Μπαρµπουνάκης.

Bell, P. Davis Ε.Α & Linn, M.C. (1995). The knowledge Integration Environment: Theory and Design, paper presented at CSCL95.

Bertrand, Y. (1994). Σύγχρονες Εκπαιδευτικές Θεωρίες, Αθήνα: Ελληνικά Γράµµατα.

Boensch, M. (1995). Differenzierug in Schule und Unterricht. Ansprueche, Formen, Strategien, Muenhen: Ehrenwirth.

Brown, A.L., Ash, D., Rutherford, M., Nakagawa, K., Gordon A., & Campione, e J.C., (1993). Distributed expertise in the classroom, in G. Salomon (Ed.), Distributed cognitions “Psychological and Educational Considerations, Cambridge, M.A: Cambridge University Press, 188-225.

Chen, C. J., Toh, S. C., & Wan, M. F. (2004). The theoretical framework for designing desktop virtual reality-based learning environment. Journal of Interactive Learning Research, 15(2), 147-167.

Chris Jenks, (1995). «The Centrality of the eye in Western Culture. An introduction» στο: Visual Culture, επιµ. Chris Jenks, Routledge, Λονδίνο.

∆ερβίσης, Σ. (2002). ∆ιδακτική µεθοδολογία, ειδική διδακτική, Θεσσαλονίκη: ∆ερβίσης.

John A. Walker – Sarah Chaplin, (1997). Visual Culture: An introduction, Manchester University Press, Manchester.

Eilean Hooper-Greenhill (2000). Museums and the Interpretation of Visual Culture, Routledge, London.

Falk, J. H., & L. D. Dierking. (2000). Learning from Museums: Visitor Experiences and the Making of Meaning. AltaMira Press, CA, 288 p.

Holmes, J. (2007). Designing agents to support learning by explaining. Computers & Education, 48, 523-547.

Κανακίδου, E. -Παπαγιάννη, B. (1998). «∆ιαπολιτισµική Εκπαίδευση», 3η έκδ, Ελληνικά Γράµµατα, Αθήνα.

Κόµης, Β. Ι. (2004). «Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρµογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των επικοινωνιών», Αθήνα: Νέες Τεχνολογίες.

Lawrence, A, -Pantelidis, V. (1994). «Exploging Virtual Reality for Classroom Use» Tech Trends 39 (1) 29-31, VREL, East Carolina University, 1994.

Lee, E. A.-L., & Wong, K. W. (2008). A review of using virtual reality for learning. Transactions on Edutainment, 1, 231-241.

Merickel, M. L. (1992). A study of the Relationship between Virtual Reality (Perceived Realism) and the Ability of Children to

Create, Manipulate and Utilize Mental Images for Spatially Related Problem Solving, Annual Convention of the National School Boards Association, Orlando, April 25-28.

Μητροπούλου, Β. (2007). Νέες Τεχνολογίες και Θρησκευτική Αγωγή, Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Μητροπούλου, Β. (2008). Το εκπαιδευτικό λογισµικό στη διδασκαλία του µαθήµατος των Θρησκευτικών, Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Μπήτρος, Ι. ∆ηµητρόπουλος, Λ. Βρέλλης, Ι, Βέρρα, Μ, Σιντόρης, Χ, Αβούρης, Ν. (2010). Μαθαίνοντας σε εικονικά µουσεία, Α.

Τζιµογιάννης (επιµ.), Πρακτικά Εργασιών 7ου Πανελλήνιου Συνεδρίου µε ∆ιεθνή Συµµετοχή «Οι ΤΠΕ στην Εκπαίδευση», τόµος ΙΙ, σ. 737-744, Πανεπιστήµιο Πελοποννήσου, Κόρινθος, 23-26 Σεπτεµβρίου 2010.

Μπουµπουρέκα, Π. (2013). Εκπαιδευτικό υλικό, Ενότητα: Θέµατα ∆ιδακτικής Μεθοδολογίας: ∆ιδακτική προγραµµάτων και αξιοποίηση των Τ.Π.Ε. στη διδακτική πράξη. Επιµορφωτικό πρόγραµµα Επιµόρφωση σε θέµατα Επιστηµονικής- Παιδαγωγικής Καθοδήγησης για την απόκτηση πιστοποιητικού καθοδηγητικής επάρκειας εκπαιδευτικών Πρωτοβάθµιας και ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης. Εθνικό Κέντρο ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚ∆∆Α).

Μπούνια, Α., Οικονόµου, Μ., & Πιτσιάβα, Ε-Μ. (2009). Η χρήση νέων τεχνολογιών σε µουσειακά εκπαιδευτικά προγράµµατα: αποτελέσµατα έρευνας στα ελληνικά µουσεία. Στο Ε. Νάκου & Μ. Βέµη (επιµ.), Μουσεία και Μουσειοπαιδαγωγική. Αθήνα: Εκδόσεις Νήσος.

Παπανικολάου, Κ., Γρηγοριάδου, Μ., Μαγουλάς, Γ., Κορνιλάκης, Χ. (2000). Η Αρχιτεκτονική του Προσαρµοστικού Εκπαιδευτικού Συστήµατος INSPIRE, Πρακτικά Πανελλήνιου Συνεδρίου, Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνία στην Εκπαίδευση, Πάτρα, Οκτώβριος 2000, 265-274.

Παπαχρήστου, Μ, Βορβή, Ι, Κοκκίνου, Ε. (2016). Η αξιοποίηση του «ArtSteps», ως δυναµικού εργαλείου µάθησης. Έρευνα, Επιθεώρηση Εκπαιδευτικών–Επιστηµονικών Θεµάτων, Τεύχος 8ο, 82-100, 2016.

Paris, S. G., ed.(2002). Perspectives on object -centered learning in museums. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Πέτρου, Ι (2005). Πολυπολιτισµικότητα και Θρησκευτική Ελευθερία, Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Πλειός, Γ (2005). Πολιτισµός της Εικόνας και Εκπαίδευση, Αθήνα: Πολύτροπο.

Προγράµµατα Σπουδών Θρησκευτικά, http://www.iep.edu.gr/index.php/el/menu-erga/menu-co-financed/554-thriskeftika-neo-10. προσπελάστηκε στις 7/3/2017.

The New London Group. (2000). A pedagogy of multiliteracies: Designing social futures. In B. Cope & M. Kalantzis (eds), Multiliteracies: Literacy Learning and the Design of Social Futures. London: Routledge, pp. 9–37.

Sideris, A. (2006). A Virtual cradle for democracy: Reconstructing the Ancient Agora of Athens, Proceedings of the International SEEArchWeb Conference. Thessaloniki.

Scardamalia M & Bereiter C. (1991). Higher Levels of Agency for Children in Knowledge Bulding: A Challenge for the Design of New Knowledge Media, The Journal of the Learning Sciences 1 (1) 37-69.

Stanton, D., Wilson, P. N., & Foreman, N. P. (1996). Using virtual reality environments to aid spatial awareness in disabled children. In P. M. Sharkey (Ed.), Proceedings of the First European Conference on Disability, Virtual Reality and Associated Technologies (pp. 93-101). Reading: UK: University of Reading.

Stuart R. & Thomas, J.C (1991). The implications of Education in Cyberspace, Multimedia Review, pp. 17-27.

Sylaiou, S., Liarokapis, F., Kotsakis, K., & Patias, P. (2009). Virtual museums, a survey and some issues for consideration. Journal of Cultural Heritage, 10(4), 520-528.

Wilson, P. (1997). Use of Virtual Reality Cpmputing in Spatial Learning Research in N. Foreman, R. Gillet (eds) A Handbook of Spatial Research Paradigms and Methothologies, Volume 1: Spatial Cognition in the Child and Adult, Unit 7, Hove, England UK: Psychology Press/Eribaum (UK) Taylor & Francis.

Φλουρής, Γ. (1986). Η αρχιτεκτονική της διδασκαλίας και η διαδικασία της µάθησης, Αθήνα: Γρηγόρη.

Vrellis Ι., Papachristos N. M., Bellou J., Avouris N., & Mikropoulos, T. A. (2010). Designing a collaborative learning activity in Second Life. An exploratory study in physics. Proceedings of the 10th IEEE International Conference on Advanced Learning Technologies, Sousse, Tunisia.


Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Copyright (c) 2017 Ξανθή Αλµπανάκη

Άδεια Creative Commons
Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

e-ISSN: 2585-3791