Το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στο μάθημα Θρησκευτικών του Δημοτικού Σχολείου: Από τη μάθηση στη διαδικασία μάθησης

Αλέξανδρος Κόπτσης

Περίληψη


Το μάθημα των Θρησκευτικών τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μία υποβάθμιση τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που οφείλεται αφενός στο περιεχόμενό του, αφετέρου στη μεθοδολογία που ακολουθείται για τη διδασκαλία του. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην μπορεί το μάθημα να ανταποκριθεί στα σύγχρονα κοινωνικά και εκπαιδευτικά δεδομένα. Το κενό αυτό ήρθε να καλύψει το νέο Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος Θρησκευτικών, το οποίο ονομάζεται και Πρόγραμμα διαδικασίας. Στην παρούσα μελέτη θα περιγραφούν τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου προγράμματος Σπουδών και θα επιχειρηθεί να παρουσιαστεί η μεθοδολογική διαδικασία που προτείνεται σ΄ αυτό. Θα παρουσιαστεί ο τρόπος με τον οποίο το νέο πρόγραμμα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες θεωρίες μάθησης μέσα από το σκοπό, την προτεινόμενη μεθοδολογία, το περιεχόμενο και τις δραστηριότητες που προβάλλονται και θα αποδειχθεί γιατί και πώς προωθείται η διαδικασία μάθησης και όχι απλά η μάθηση.

Λέξεις κλειδιά


θρησκευτικά, διαδικασία μάθησης, μεθοδολογία, νέο πρόγραμμα σπουδών

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Αναφορές


Cush, D. (2007), Should religious studies should be part of the compulsory state school curriculum, British Journal of Religious Education.

Γιαγκάζογλου Στ., (2013), Η πορεία εκπόνησης και πιλοτικής εφαρμογής του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, στον συλλ. τόμο Τα Θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο. Ο διάλογος και η κριτική για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου. Αθήνα: Αρμός.

Δεληκωνσταντής, Κ. (2009), Η Σχολική θρησκευτική αγωγή. Μεταξύ παιδαγωγικής και θεολογίας, Αθήνα: Έννοια.

Erricker, C. (2010), Religious Education. A conceptual and interdisciplinary approach for secondary level, London & Νew York: Routledge.

Gagne, R, (1975), Essentials of learning for instruction. Dryden Press.

Grimmit, M. (Ed.) (2000), Pedagogies of Religious Education, Great Wakering: McCrimmons.

Κανακίδου, Ε & Παπαγιάννη, Β.(1998). Διαπολιτισμική Εκπαίδευση, 3η έκδοση . Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καραμούζης Π. (2006), Θρησκευτική Αγωγή και Νέες Τεχνολογίες στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Μια απόπειρα προσέγγισης της Θρησκευτικής ετερότητας στην κοινωνία της πληροφορίας. 3ο Συνέδριο ΕΕΕΠ-ΔΤΠΕ. Εκπαίδευση και Νέες Τεχνολογίες. 30 Σεπτεμβρίου-1 Οκτωβρίου 2006.

Καραμούζης, & Αθανασιάδης, Η. (2011), Θρησκεία, Εκπαίδευση, Μετανεωτερικότητα, Αθήνα: Κριτική.

Kay, W. & Francis, L. (Επιμ.) (2000), Religion in Education: 3, Leominister Herefordshire: Gracewing.

Κόπτσης, Α (2006), Η Διαθεματική διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο ελληνικό σχολείο, Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Κόπτσης, Α. (2008), Θρησκευτικές έννοιες και βιωματική διδασκαλία. Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

Κουκουνάρας-Λιάγκης, Μ. (2010), Διαπολιτισμική θρησκευτική αγωγή στο ελληνικό σχολείο, Σύναξη, τ. 115, σ. 37-49.

Κουκουνάρας-Λιάγκης, Μ.(2010), Πολιτισμός-θρησκεία- εκπαίδευση. Μια πρόταση για υποχρεωτική διαπολιτισμική θρησκευτική αγωγή, με βάση την ευρωπαϊκή σκέψη και νομολογία. 13ο Διεθνές Συνέδριο Αλεξανδρούπολη, 7-9 Μαΐου 2010.

Κουλαϊδής, Β. (επ.) (2007), Σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις γα την ανάπτυξη κριτικής-δημιουργικής σκέψης. Αθήνα: ΟΕΠΕΚ.

Μητροπούλου, Β (2009). Κοινωνικοπολιτισμικές θεωρίες μάθησης. Εφαρμογή στη διδακτική πράξη με χρήση Η/Υ. Θεσσαλονίκη: Βανιάς.

Μητροπούλου, Β. (2007), Νέες Τεχνολογίες και Θρησκευτική Αγωγή. Θεσσαλονίκη: Βανιάς.

Μητροπούλου, Β., Κόπτσης, Α., Βασιλόπουλος, Χ., (2006), Μια μελέτη περίπτωσης για την εφαρμογή και αξιολόγηση της χρήσης εκπαιδευτικού λογισμικού για τα Θρησκευτικά στο δημοτικό. 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο ΕΕΠ-ΔΤΠΕ. Εκπαίδευση και Νέες Τεχνολογίες. 30/9-1/10/2006. Αθήνα. 107

Μητροπούλου, Β., Κόπτσης, Α., Βασιλόπουλος, Χ., (2005), Σύγχρονες Θεωρίες Μάθησης στο Σχεδιασμό και Ανάπτυξη Εκπαιδευτικού Λογισμικού για το Γυμνάσιο στο μάθημα των Θρησκευτικών. Από τον Μαυροπίνακα στις Ευριζωνικές Δορυφορικές Επικοινωνίες. Αργυρούπολη, 14,15&16 Οκτωβρίου 2005.

Μητροπούλου, Β, Κόπτσης, Α. (2005), Συμβολή του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Διαπολιτισμική Αγωγή: μια πρόταση εφαρμογής. Διαπολιτισμική εκπαίδευση- ελληνικά ως δεύτερη ή ξένη γλώσσα. 8ο Διεθνές συνέδριο. Πάτρα, 8-10 Ιουλίου 2005.

Nardi, B. (1996). Context and Consciousness: Activity Theory and HumanComputer Interaction. USA: Massachusetts Institute of Technology.

Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (2011), Νέο Σχολείο, Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, Αθήνα: ΥΠ.Π.ΔΒ.Θ., Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (2011), Νέο Σχολείο, Οδηγός Εκπαιδευτικού, Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, Αθήνα: ΥΠ.Π.ΔΒ.Θ., Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Περσελής, Ε., (2007), Σχολική Θρησκευτική Αγωγή, Αθήνα: Γρηγόρης.

Πόρποδας, Κ., (1996), Γνωστική Ψυχολογία: Η Διαδικασία της μάθησης. Τόμος Α. Αθήνα.

Πορτελάνος, Σ., (2010), Θέματα Θρησκειοπαιδαγωγικής, Αθήνα: Έννοια.

Σακελλαρίου, Μ. & Αρβανίτη, Ε. (2008), Πολυπολιτισμικότητα και Θρησκευτική Αγωγή στην προσχολική και πρωτοσχολική εκπαίδευση: μια ερευνητική προσέγγιση στο Σταυριανός, Κ. (Επιμ.) (2008), Η θρησκευτική αγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, Αθήνα: Γρηγόρης, σ.89-132.

Shunk, H. D. (2010). Θεωρίες Μάθησης. Μια εκπαιδευτική προσέγγιση. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Tudge, J. R. H. & Scrimsher, S. (2003). Lev Vygotsky on education. A cultural, historical, interpersonal and individual approach to development. Στο Zimmerman, B. J. & Shunk, D. H. (επιμ.). Educational Psychology: A Century of Contributions. Manwah,NJ:Erlbaum.


Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Copyright (c) 2017 Αλέξανδρος Κόπτσης

Άδεια Creative Commons
Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

e-ISSN: 2585-3791