Παρατηρήσεις στην ΑΠ 196/2015: Η κατάφαση της περιουσιακής βλάβης στο έγκλημα της απάτης (περί την πρόσληψη)

Αθανάσιος Τραγιάννης

Περίληψη


Η παρούσα εργασία αποτελεί σχολιασμό της απόφασης 196/2015 του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά υπόθεση απάτης περί την πρόσληψη. Στη συζήτηση για αυτήν την ειδική «παραλλαγή» της απάτης η κατάφαση ή μη πραγματικής περιουσιακής βλάβης αποτελεί «μήλον της Έριδος», ενόψει του ότι η περιουσιακή διάθεση του εργοδότη μπορεί να αντισταθμίζεται από την ισάξια αντιπαροχή του εργαζομένου. Ο Άρειος Πάγος μολονότι αναγνωρίζει κατ’ αρχήν ότι «δεν υπάρχει βλάβη όταν η ζημία που επήλθε από την απατηλή συμπεριφορά του εξαπατώντος ισοσταθμίζεται από μία ισάξια αντιπαροχή η οποία περιήλθε στον εξαπατηθέντα», θέτει παράλληλα ως προϋπόθεση η αντιπαροχή αυτή να είναι νόμιμη. Η παραδοχή αυτή οδήγησε τη νομολογία των ελληνικών Δικαστηρίων - σχεδόν αδιακρίτως - να μη συνεκτιμά την αντιπαροχή εργασίας σε κάθε περίπτωση που το αποδεικτικό προσόντων του προσληφθέντος εργαζομένου δεν είναι νόμιμο. Σύμφωνα με την παρούσα εργασία, η άποψη αυτή παραγνωρίζει τον χαρακτήρα της πραγματικά παρεχόμενης εργασίας ως φορέα οικονομικής αξίας, ενώ ταυτοχρόνως δεν επιχειρεί καμία ποιοτική σύνδεση των απαιτούμενων προσόντων για τη συγκεκριμένη κάθε φορά θέση εργασίας προς την παρασχεθείσα εργασία, ώστε και να διαπιστώνεται η πραγματική περιουσιακή βλάβη του εργοδότη.


Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Copyright (c) 2018 Αθανάσιος Τραγιάννης

Άδεια Creative Commons

Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .


e-ISSN: 2529-0401