Τα ΝΠΔΔ ως φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων

Βασίλειος Νάιντος

Περίληψη


Το ζήτημα με το οποίο ασχολείται το παρόν άρθρο είναι το αν τα ΝΠΔΔ αποτελούν φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων. Πάνω στο ζήτημα αυτό έχουν υποστηριχτεί πολλές και διαφορετικές απόψεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία, τόσο στη θεωρία όσο και στη νομολογία. Οι απόψεις αυτές αναγνωρίζουν υπό ορισμένες προϋποθέσεις κάθε φορά τα ΝΠΔΔ ως φορείς θεμελιωδών δικαιωμάτων. Στην πρώτη ενότητα του κυρίου μέρους του άρθρου παρουσιάζονται οι απόψεις που έχουν υποστηριχτεί στη θεωρία καταταγμένες με βάση συγκεκριμένα κριτήρια αναγνώρισης των ΝΠΔΔ ως φορέων θεμελιωδών δικαιωμάτων, ενώ η δεύτερη ενότητα είναι αφιερωμένη στις θέσεις του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου, του Ελληνικού Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου καθώς και του ΕΔΔΑ. Το άρθρο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στη θεωρία δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τις προϋποθέσεις αναγνώρισης των ΝΠΔΔ ως φορέων θεμελιωδών δικαιωμάτων, ενώ και η νομολογία, γερμανική και ελληνική, παρουσιάζεται διστακτική απέναντι στη γενική αναγνώριση θεμελιωδών δικαιωμάτων στα ΝΠΔΔ. Ο γράφων όμως δεν αρκείται στο συμπέρασμα αυτό, αλλά διατυπώνει και τη δική του άποψη επί του ζητήματος.


Λέξεις κλειδιά


Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, φορέας, θεμελιώδες δικαίωμα

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.


Copyright (c) 2018 Βασίλειος Νάιντος

Άδεια Creative Commons

Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .


e-ISSN: 2529-0401